Bindingsangst en omgaan met emoties

Bindingsangst en omgaan met emoties

Een vraag over bindingsangst aan de relatiecoach

bindingsangstEen paar jaar geleden ben ik gescheiden.  Dit heeft heel veel met mij gedaan. Nog steeds heb ik daar soms moeite mee. Er is echter sinds een paar maanden wat meer vreugde in mijn leven. Ik heb namelijk een vriend. We hebben het heel gezellig en met hem kan ik heel goed over mijn gevoelens praten. Dit heeft er in geresulteerd dat we heel vaak samen zijn. Dat vind ik ontzettend fijn. Ook hij heeft echter een rugzakje. Hij is gescheiden en heeft twee kinderen. Drie weken geleden heeft hij plotseling gezegd dat hij meer ruimte nodig heeft. Hij vindt mij te aanwezig en zegt dat hij even wat afstand wil. Het gaat hem te snel. Daar heeft hij misschien wel gelijk in. Volgens mij heeft hij ook van alles aan zijn hoofd. Stress enzo. Nu zie ik hem dus veel minder. Heeft hij bindingsangst? Wat ik ook niet begrijp is dat we nu nauwelijks nog over onze gevoelens kunnen praten. Hoe kan dat? Wat moet ik doen?

Vaak kunnen mensen in het begin van een relatie beter over gevoelens praten. Dit komt doordat je het op die momenten vaak over het verleden hebt. Meestal heb je je gevoelens hierover grondig geanalyseerd. Omdat je nog niet van elkaars verleden op de hoogte bent praat dat makkelijk. Je vertelt als het ware over jezelf in een derde persoon. Jij vertelt bijvoorbeeld over jouw relatie en de scheiding. Je vertelt over jouw pijn, boosheid en verdriet. Jouw vriend vertelt over zijn verleden en gevoelens die daar mee te maken hebben.

Het wordt allemaal moeilijker wanneer het verleden is besproken en de focus op het heden komt te liggen. Dan moet je soms ineens ook kritisch zijn op elkaar (“Ik vind het niet leuk dat je dit zo doet.”) en redelijk snel reageren op gevoelens die je nu hebt (“Ik vind het prettig wanneer je er bent. Ik heb echter ook tijd voor mezelf nodig.”. Hierbij moet je goed kunnen omgaan met emoties zoals:

  • onmacht ("wat moet ik nu doen?")
  • angst ("raak ik hem/haar kwijt?”, “ben ik wel leuk genoeg?”, "doe ik het wel goed?”)
  • onvrede ("ik vind dit niet fijn")

Dit is een stuk moeilijker en daarin moeten jullie beiden groeien. Om leren gaan met emoties en het verwerken ervan kost tijd. Iedereen doet dit anders. Na de verwerking zie je meestal beter wat je fijn en niet fijn vindt of wat je wilt en niet wil. Als voorbeeld kun je je eigen relatie met jouw ex nemen. Nu deze relatie achter de rug is, zie je waarschijnlijk beter wat er fout is gegaan, wat jij of hij ander had kunnen doen, wat je fijn en niet fijn vond e.d.

Jouw vriend kiest nu duidelijk even voor afstand. Hij moet zijn emoties verwerken en gedachtes ordenen. Als het goed is wordt voor hem steeds duidelijker wat hij wil. Jij hebt natuurlijk je eigen emoties en bent net zo belangrijk. Ook voor jou wordt duidelijker wat je wilt. Ook jij kan dus kiezen om niet door met hem te gaan. Soms blijft het overigens een wirwar van gevoelens en gedachtes in iemands hoofd. Sommige mensen blijven ook onzeker en gaan er nooit vol voor (bindingsangst). Dat geeft veel onrust. Hiervan kan ik alleen maar zeggen dat het niet fijn is om lange tijd met iemand samen te zijn die heel onrustig is.

De kunst is altijd om ten tijde van zo’n crisis (of tijdelijke afstand) die je nu hebt, wel goed en respectvol met elkaar om te gaan. Dus niet in emotie allerlei dingen te doen. Probeer je altijd de goede dingen van elkaar te herinneren. Wanneer je dit zo doet heeft de relatie de beste kans. Mocht je samen toch niet doorgaan dan heb je door respectvol met elkaar om te gaan de meeste kans dat het contact goed blijft. Hierdoor kun je je verleden blijven koesteren.

Meer over bindingsangst en wat je hieraan kunt doen kun je ook lezen in mijn boek "Is er nog gevoel?"

Open post
verliefd op een ander

Verliefd op een ander

Verliefd op een ander

verliefd op een ander

Ik zal meteen maar met de deur in huis vallen: "Ik ben verliefd op een ander". Ik ben 35 jaar oud en ben 12 jaar getrouwd. We hebben twee kinderen. Ons dochtertje is 3 en ons zoontje is 5 jaar. Het gaat eigenlijk bergafwaarts met onze relatie sinds onze dochter is geboren. Ik heb het gevoel dat de kinderen soms het enige nog zijn wat ons bindt. Ons seksleven staat op een heel laag pitje. Als ik geluk heb, dan hebben we 1 keer per maand seks. Die ene keer seks voelt dan aan als een  ”moetje”. Dat vind ik niet prettig.

We hebben ook niet veel gemeenschappelijke interesses meer. Het voelt aan als een broerzus-verhouding. We eten samen en dat is het eigenlijk. Vaak is ze moe en gaat vroeg naar bed.


Ongeveer een half jaar geleden ben ik iemand tegen gekomen op mijn werk. Met deze vrouw maak ik een veel betere connectie. Ze geeft mij het gevoel dat ik er mag zijn. Ik zie nu ook weer de mooie dingen van het leven. Het is een overweldigend gevoel dat ik eigenlijk nooit heb gehad, ook niet bij mijn vrouw. We proberen elkaar zoveel mogelijk te zien. Soms maken we  afspraakjes buiten het werk om. Toch zijn we nog niet met elkaar naar bed geweest. Dat staat mij gewoonweg tegen. Ik kan dat echt niet maken. Ik voel mij seksueel echter wel heel erg tot haar aantrokken.

Nu weet ik echt niet meer wat ik moet doen. De situatie verscheurt mij. Misschien moet ik toch maar met mijn vrouw in relatietherapie gaan. Ik twijfel enorm omdat ik die gevoelens voor die ander echt niet zomaar kan uitzetten.

Kunt u mij een advies geven in wat ik het beste zou kunnen doen?

De situatie zoals hierboven beschreven kom ik vaak tegen in mijn werk als relatietherapeut. Gemiddeld gesproken komt 1 op de 3 huwelijken in een echtscheiding terecht. Hier speelt vaak emotionele ontrouw of fysieke ontrouw in mee. Veel relaties lopen stuk nadat er grote veranderingen zijn in het leven van één of beide partners. Voorbeelden hiervan zijn het krijgen van kinderen, het overlijden van dierbaren of het verlies van werk. Het is moeilijk om elkaar als partners de juiste aandacht te geven en je relatie spannend te houden, wanneer je niet lekker in je vel zit door iets anders in je leven.

Toch wil ik hierbij een opmerking plaatsen. Wanneer je namelijk in deze situatie terecht bent gekomen kun je jezelf afvragen wat je daadwerkelijk hebt gedaan om je oude relatie weer op de rit te krijgen. Het probleem wat je had samen met je partner, heb je in ieder geval niet opgelost. Zo ontstaat er een grote kans dat je in de toekomst precies hetzelfde mee gaat maken. Iedere relatie kent zijn dieptepunten zo ook een nieuwe. Verstandig is het dus om juist van de huidige situatie iets te leren, ook als dat uiteindelijk resulteert in het uit elkaar gaan.

Vaak heb ik gewerkt met mensen die dachten dat zij hun zielsverwant hadden gevonden buiten de relatie. Het is dan heel verdrietig als je met veel moeite gescheiden bent en er achter komt dat de magie met je nieuwe liefde is verdwenen. Dit is helemaal spijtig wanneer er ook nog eens kinderen in het spel zijn. Zie een affaire daarom ook een beetje als een verslaving. Je ziet nu alleen de mooie dingen van die ander. Vaak echter, nemen gevoelens af wanneer je veel op elkaars lip zit en geconfronteerd wordt met ook de minder leuke aspecten van elkaar. Samen het huishouden doen en geconfronteerd worden met elkaars kinderen is bijvoorbeeld heel iets anders dan een stiekeme date op vrijdagavond.

ik ben verliefd op een ander

Maar goed... Omdat ik vaak vragen krijg van mensen die verliefd op een ander zijn, heb ik hierover een boekje geschreven. Hierin vind je praktische tips, handvatten en inzichten waarmee je verder komt. In het boekje staat o.a. uitgelegd hoe je het beste om kunt gaan met alle emoties die er spelen bij jezelf en bij je partner. Daarnaast wordt ook inzichtelijk gemaakt hoe je kunt verkennen wat de status van je relatie is en of er andere dingen zijn die je kunt doen.

Mocht je er zelf niet uitkomen dan is mijn advies is om toch in relatietherapie te gaan voordat je besluit weg te gaan, ook al ben je verliefd op een ander. Dit ben je eigenlijk wel aan je partner, je kinderen en jezelf verschuldigd. Zelfs wanneer het alleen maar gaat over hoe je het beste weg kunt gaan met de minste hoeveelheid schade, dan is dit het waard. Wanneer je uiteindelijk toch besluit om weg te gaan dan heb je tenminste het gevoel dat je er alles aan hebt gedaan. Dit is vooral belangrijk wanneer je ook kinderen hebt. Een relatietherapeut kan je ook helpen om op een goede manier om te gaan met je kinderen in deze situatie. Ook kan er gesproken worden over co-ouderschap en andere ouderschapsvraagstukken.